Lotte

Opeens was ik (met Anton en Guillaume natuurlijk) verantwoordelijk voor 6 leerlingen in een Franstalig land, terwijl ikzelf niet eens een stokbrood op een Franse camping kan bestellen. Ik schoot gelijk in de actiestand en leerde (daardoor) veel over mezelf. Ten eerste leerde ik een groep door een vreemd land loodsen. Ik kreeg hierdoor meer zelfvertrouwen (het loodsen ging immers succesvol) en ontwikkelde betere leiderschapskwaliteiten. Ook leerde ik loslaten, aangezien je niet alles kunt managen en leerde ik daarbij hoe moeilijk ik dat vind. Daarnaast leerde ik veel over andere culturen. De reis in Togo maakte dat ik niet alleen met de Togolese leerlingen veel over culturele verschillen sprak, maar ook met mijn eigen leerlingen (die ik toch slechter bleek te kennen dan ik dacht). Onze leerlingen uit collectivistische culturen voelden zich erg thuis in Togo en de Togolese manier van omgang met anderen. Ik, als individualistische Hollander, moest daar enorm aan wennen en leerde hierdoor ook op een andere manier naar deze culturele normen en waarden kijken. Dit was erg interessant en waardevol voor mijn lespraktijk op het Edith Stein College. Ik leerde over mijn ‘witte schuldgevoel’ en mijn (en vooral hun) kijk daarop. Tot slot leerde ik natuurlijk een beetje Éwé (de volkstaal), Togolees koken en de plaatselijke volksdansen: ervaringen die ik nooit meer zal vergeten.